سبکهای معماری به زبان ساده: معماری مدرن

 سبکهای معماری به زبان ساده: معماری مدرن

آشنایی اجمالی با معماری مدرن و ویژگی های خاص این سبک

طلوع معماری مدرن زمانی رخ داد که صنایع دست ساز با صنایع ماشینی جایگزین شدند. معماران مدرن برای بازآفرینی روش‌های ساختمانی، بیشتر بر چگونگی زندگی انسانها در مقابل آنچه متمرکز شدند که آنها زیبا می دانستند. این معماری مانند سبک های احیاگرایی نیست، درعوض طرحی ابتکاری، آزمایشی و مینیمال است. با نیک بوم همراه باشید تا با مطالعه این مقاله شناختی کلی از معماری مدرن پیدا کنید.

معماری مدرن چیست؟

معماری مدرن سبکی از ساختمان است که بر فرم بیش از تزئینات تأکید دارد. به عبارت دیگر ، زیبایی شناسی این سبک به منزله دور شدن از خانه های فانتزی و دکور شده مانند Queen Anne Victorian یا Gothic Revival  است.

تنها در ایالات متحده چندین سبک از معماری مدرن وجود دارد. از ۱۹۳۰ تا ۱۹۷۰ دسته هایی مانند اکسپرسیونیست، سازه گرایی و مدرن قرن میانه وجود دارد که به چند مورد اشاره می شود.

تاریخچه معماری مدرن

جنبش معماری مدرن، کوتاه مدت نبود و چندین سبک فرعی را در بر می گیرد که تقریباً ۶۰ سال به طول انجامید. به این ترتیب، تعیین دقیق یک نقطه شروع می تواند برای این سبک می تواند دشوار باشد. از نظر برخی، این سبک بیشتر شامل معماری انتقالی مانند جنبش های Art Deco و Arts and Crafts است. از نظر دیگران، این سبک های اولیه الهام بخش معماران مدرن “خالص” در اواسط قرن بود.

تولد طراحی مدرن با این تفکر همراه بود که فرم باید از عملکرد پیروی کند. این ایده با یک معمار برجسته به نام لوئیس سالیوان آغاز شد که ساختمان هایی را برای نمایشگاه جهانی شیکاگو در سال ۱۸۹۳ طراحی کرد. این طرز تفکر پایه ای برای معماران مدرن شد.

ساختمانی با معماری مدرن در شیکاگو
ساختمانی با معماری مدرن ساخته شده توسط لوئیس سالیوان در شیکاگو

از دیگر پیشگامان محبوب معماری مدرن می توان به فرانک لوید رایت ، استاتلیشس باهاوس ، لودویگ میس ون در روه و لوکوربوزیه اشاره کرد. به طور کلی ، مشهورترین نمونه های این سبک معماری تقریباً در اواسط قرن ۲۰ پایان می یابد، اما سبک طراحی هنوز تا اواخر قرن ۲۰ ساختمان ها را تحت تأثیر قرار می دهد.

بیشتر بخوانید: سبکهای معماری به زبان ساده: معماری کلاسیک

مشخصات سبک مدرن

با وجودی که زیرشاخه های متعددی در این سبک از معماری وجود دارد ، چندین ویژگی مشخص در بین آنها مشترک است. اینها برخی از ویژگیهای کلیدی و رایج تر است که در اشکال مختلف دیده می شود:

  • خطوط کم و مینیمال: این خطوط فاقد تزئینات اضافی هستند و به طور کلی منسجم به همراه بافتی صاف هستند.
  • سقف عریض: خانه‌های مدرن بر سازه های کم و افقی با برآمدگی های بزرگ سقف تأکید دارند.
  • دیوارهای شیشه ای و پنجره های بزرگ: شما در این ساختمانها استفاده بسیار سخاوتمندانه از شیشه را خواهید یافت، که مقدار قابل توجهی از نور طبیعی را به داخل می رساند.
  • پلان های کف باز و کاملاً مشخص: از آنجا که معماری مدرن بیشتر شکل و عملکرد را مورد توجه قرار داده است، معماران سعی کردند این ساختمان ها شامل طبقه های بزرگ با فضای غذاخوری و هال باشند که به یکدیگر وصل می شوند.
  • مصالح ساختمانی مدرن و سنتی: برخی از مواد رایج در خانه های مدرن شامل فولاد، بلوک بتونی، آهن و شیشه است. مصالح ساختمانی مرسوم تری مانند چوب، آجر و سنگ به روش های ساده تری برای نشان دادن زیبایی طبیعی خود مورد استفاده قرار گرفتند.
  • رابطه با محیط بیرون: در مورد مکان احداث ساختمان و چگونگی ارتباط ساختمان ها با چشم انداز طبیعی اطراف آن بسیار فکر می شود.
  • طرح های نامتقارن: معماران مدرن با اشکال بزرگ و صاف و ترکیبات نامتقارن که به صورت تمیز و بدون تزئین اضافی طراحی شده بودند، بازی می کردند.

بیشتر بخوانید: سبکهای معماری به زبان ساده: معماری معاصر

سبک معماری مدرن در خانه سازی
از جمله ویژگی های این سبک معماری ، استفاده از خطوط کم و اشکال صاف و ترکیبات نامتقارن است.

حقایق جالب در مورد این سبک از معماری

رایج ترین موضوع از بین بردن تزئینات است. سبک های قبلی معماری مدرن هنوز هم از تزئینات استفاده می کردند. به عنوان مثال ، فرانک لوید رایت از پنجره های شیشه ای هنری استفاده می کند تا دیگر نیازی به کارهای هنری دیگر نباشد. فراتر از آن، معماری مدرن بیشتر تحلیلی است و نمایشی نیست.

معماری مدرن با معماری معاصر متفاوت است

از نظر برخی افراد ، معماری مدرن و معاصر یک چیز هستند. با این حال ، معماری مدرن از یک حرکت هنری معروف به مدرنیسم الهام گرفته و تا حدود سال ۱۹۶۰ ادامه داشت. معماری معاصر شامل معماری گذشته دهه ۱۹۶۰ و منتهی به امروز است. به طور خلاصه ، معماری معاصر بازتابی از سبک ها در لحظه جاری است که اتفاقاً بسیار متنوع است.

هدی رضایی

مطالب مشابه